Skip to Main Content
Header-afbeelding

Isa Hoes over 2020: ‘Het is tien jaar geleden dat Antonie overleed, maar het is óók het jaar dat Merlijn zijn eigen boek uitbracht’

Door de Kobo redactie • januari 05, 2021

Het was voor iedereen een raar jaar, maar voor Isa Hoes (53) was 2020 ondanks alles óók een jaar vol hoogtepunten. Kobo sprak de actrice en schrijfster over haar aangeboren liefde voor schrijven, haar eigen boeken én het boek van haar zoon Merlijn.

Hoes zat het afgelopen jaar bepaald niet stil. Sterker nog - ze was drukker dan ooit. Samen met actrice en vriendin Medina Schuurman bouwde ze hun online platform I’M verder uit, lanceerden de twee alweer hun derde boek over ouder worden, en werd Engel - het boek dat Hoes in 2016 samen met haar dochter Vlinder maakte - verfilmd én uitgebracht.

Ondanks de coronapandemie een jaar vol hoogtepunten dus?
“Eigenlijk wel ja. Natuurlijk - 2020 was ook heftig en bizar, maar voor mij persoonlijk was het vooral een veelbewogen jaar waar ik heel dankbaar voor ben. Daar ben ik overigens wel een ster in hoor. Om alles wat niet goed gaat te draaien naar iets positiefs. Zo is het bijvoorbeeld tien jaar geleden dat Antonie overleed, maar zie ik 2020 eerder als het jaar waarin mijn zoon Merlijn een boek en een documentaire over hem maakte.”

Ja - Nu ik je zie. Dat moet naast mooi, ook heel spannend zijn geweest. Het is toch je zoon die zich zo kwetsbaar opstelt
“Ja, dat klopt. Naast dat ik meteen super trots was én ben, vond ik het ook eng. Merlijn gooide zichzelf voor het eerste echt in het diepe. Dat was heel intens voor hem - maar ook voor mij. Ik hield mijn moederhart op dat moment echt vast en dacht: ‘als dit maar goed gaat’. Tijdens het schrijven zag ik hem struggelen. Dat probeerde ik heel erg te monitoren, maar wel zoals ik denk dat goed is: loslaten, en er ondertussen voor iemand zijn. Toen het boek er eenmaal was, zakte die spanning weg - maar dan is er natuurlijk weer het moment van uitkomen. Ook weer heel spannend. Ik zag ook wel dat Marlijn daar soms nerveus van werd. Zo hebben we één interview met z’n tweeën gedaan, op Nederland 1, bij De Vooravond. Na afloop zei hij: “Mam, wat heb ik allemaal gezegd?”. Hij was het vergeten, zo spannend vond hij het. Maar hij deed het hartstikke goed. Het enige wat ik op zo’n moment kan doen, is even zijn hand onder tafel vastpakken en denken: “Hier komen we ook wel weer doorheen.”

Maar een dieptepunt was dat niet
“Nee, ik denk dat mijn dieptepunt hetzelfde is als dat van iedereen. Het niet mogen omarmen van je dierbaren. Fysiek contact is zoiets natuurlijks. Het feit dat een pasgeboren kind huid op huid met de vader en moeder wordt gelegd, zegt eigenlijk alles al. Als dat niet meer mag, ja - dat vind ik echt een dieptepunt. Wat dat betreft denk ik wel eens ‘gelukkig dat mijn ouders niet meer leven’. Ik had het echt verschrikkelijk gevonden als ik die maandenlang niet had mogen knuffelen. Je hoort mensen wel eens zeggen dat dit het nieuwe normaal is, maar dat hoop ik toch niet. Ik vind soms al dat we in een kille wereld leven, laten we hier niet ook nog aan gewend raken.”

2020 was ook het jaar dat je je derde boek met Medina uitbracht, Hoe ouder, hoe mooier. Een heel ander boek dan Engel. Of je bloemlezing. Heb je voorkeur voor een bepaald genre?
“Hoewel ik Engel heel leuk vond om te maken, weet ik niet of ik supergoed in dat genre ben. Waar ik me wel zelfverzekerd bij voel, is schrijven over de dingen die dicht bij me liggen. Dus mijn eigen leven, mijn geschiedenis, de overgang. Ik hou ervan om me kwetsbaar op te stellen, als iets persoonlijk is.”

Ben je op één van je boeken het trotst?
“Oei, dat is een moeilijke. Toen ik je zag was natuurlijk mijn eerste grote boek - en hoewel de aanleiding natuurlijk verschrikkelijk was, hebben we - ik zeg nog altijd we - er ontzettend veel mee bereikt. Zonder dat ik dat van te voren ooit had had bedacht, heeft het heel veel mensen geholpen. Niet alleen achterblijvers en omstanders van mensen met een depressie, maar ook de mensen met een depressie zélf. Dus ja - daar ben ik wel echt trots op. Maar ik ben ook trots op alle overgang-boeken die ik met Medina heb gemaakt. Dat taboe-doorbrekende hangt aan me. Depressies, de overgang. Name it, ik schrijf er wel over.”

Zat dat schrijven altijd al in je?
“Ja en nee. Op school vond ik het heel leuk om opstellen te schrijven, maar daar deed ik verder dan niks mee. Ik zat bij de schoolkrant, deed ik ook niks mee. Verder schreef ik ook lange tijd - met tussenpozen - in dagboeken. Toen ik met Antonie was, las ik hem eens een stukje voor. Hij zei toen: ‘Wat schríjf jij leuk.’ Daar deed ik ook weer niks mee. Ik dacht: ‘dankjewel’ - en ‘vast een compliment van een verliefde jongen.’ Ik vond het dus leuk, maar had verder geen ambitie om er wat mee te doen.”

Hoe is het dan toch zover gekomen?
“Op het moment dat ik overwoog Toen ik je zag te gaan schrijven, was de vraag of ik het zelf wilde schrijven of een ghostwriter in de arm wilde nemen. Dat laatste leek me zó raar. Hoe zou zoiets dan werken? Na de eerste afspraak met mijn literair agente ben ik gelijk begonnen met schrijven. Ik wist meteen wat het eerste hoofdstuk moest zijn. Drie weken later vroeg ik haar of ik het mocht voorlezen. Zij stelde nog voor om het op te sturen, maar ik wilde het liever voordragen. Toen ik dat aan het doen was, werd het doodstil. Ik dacht meteen: ‘Sukkel, waarom doe je dit, nu durft ze natuurlijk niet eerlijk te zeggen dat ze het niks vindt.’ Nadat ik was uitgelezen bleef het doodstil en zag ik iedereen die erbij was slikken. Ik weet nog dat ik iets zei in de trant van: ‘Is het zo erg?’. Maar ze vonden het prachtig. Ga jij maar gewoon door met schrijven, zeiden ze.”

Kunnen we nog een nieuw boek van je verwachten? Een roman misschien?
“Ik zit heel erg tegen een verhaal over mijn jeugd op te hikken. Maar weet nog niet hoe dat er precies uit moet gaan zien. En ik wil daar ook de tijd voor hebben, dat had ik dit jaar niet. Een roman staat nog niet op het programma. Ik zeg bewust ‘nog niet’, omdat ik alles graag laat komen zoals het komt.”

Tot slot - een beetje cliché, maar dat mag aan het eind van het jaar - heb je nog goede voornemens voor 2021?
“Ik wil mezelf wat meer rust gunnen. Voor mensen van buitenaf was het misschien minder zichtbaar, maar ik heb echt een heel, héél druk jaar gehad. Medina en ik doen altijd een dringende oproep om voor jezelf te kiezen, dus dan moet ik dat zelf natuurlijk ook doen. Ik moet mijn eigentalk walken, om het zo maar te zeggen. Meer rust en tijd nemen om met mijn kinderen, familie en dierbare vrienden door te brengen. Dat brengt meer zachtheid - en vanuit die zachtheid gun je iedereen het allermooiste.”

En wensen voor 2021?
“Ik ben inmiddels 53, maar kijk nog altijd met kinderlijke verbazing naar hoe mensen met elkaar om gaan. Ik zou graag zien dat we allemaal wat meer voor elkaar gaan zorgen. Dat hoeven helemaal geen grote dingen te zijn, iets kleins voor een vriendin doen is ook al waardevol. Mijn simpele filosofie is dat we allemaal met elkaar verbonden zijn - als een grote ketting. Iedereen is verantwoordelijk voor elkaar. Ik hoop dat mensen dat volgend jaar wat meer gaan voelen.”

Isa’s:

… favoriete boek: “‘t Hooge Nest. Een prachtig en aangrijpend boek - dat voor mij ook herkenbaar is omdat ik joods ben. Het klinkt bijna raar, maar ik kan maar geen genoeg krijgen van boeken over de Tweede Wereldoorlog. Mensen zeggen wel eens - niet wéér zo’n oorlogsboek, terwijl ik dan alleen maar kan denken - já, kom maar.”

… favoriete boek voor kinderen: Engel? Nee, grapje. Het is misschien een beetje cliché, maar alles van Roald Dahl. Wat een fantasie had die man.

... boek dat ze nog wil lezen: “De meeste mensen deugen van Rutger Bregman ligt al heel lang smekend op mijn nachtkastje. Ik pak er steeds een ander, dunner boek bij - omdat ik denk dat ik Bregman alleen op vakantie kan lezen. Wat dat betreft moet ik mezelf tot de orde roepen en lezen meer in mijn dagelijks leven integreren.”

Something about the media library that will encourage users to visit it

Media weergeven

Volg ons op @ op Instagram

Wil je contact met ons opnemen?

Klantenservice en ondersteuning Media-aanvragen

If you would like to be the first to know about bookish blogs, please subscribe. We promise to provided only relevant articles.