Skip to Main Content
Header-afbeelding

Sophie Kinsella over De burn-out: ‘Lachen is een uitlaatklep, ook in moeilijke situaties’

Door de Kobo-redactie • december 05, 2023Interviews

We kennen Sophie Kinsella natuurlijk van de immens populaire Shopaholic-boekenserie. Maar… er is meer. Véél meer. Onlangs verscheen het nieuwste boek van Sophie (of is het Madeleine Wickman?), De burn-out.Een onderwerp waar ze zelf ook mee te maken heeft gehad.


Wij grepen de kans om deze moeder van vijf te spreken, natuurlijk met beide handen aan.

Sophie, super dat je even tijd voor ons hebt! Met vijf kinderen lijkt het me een uitdaging om überhaupt aan schrijven toe te komen. Hoe combineer je dat? Schrijven en het moederschap?

“Nou, het is work in progress, zoals voor elke werkende moeder, denk ik. Ik heb het geluk dat ik vanuit huis kan werken, al heeft dat ook z’n uitdagingen. We moeten ons best doen om te voorkomen dat het werk overloopt in het gezinsleven. En het is nog moeilijker als ik echt opga in het schrijven van een boek, omdat ik dan in mijn fictieve wereld begin te leven. Dan sta ik in de keuken met mijn gezin, maar in mijn hoofd ben ik bij mijn personages. Gelukkig herkent mijn man Henry dat inmiddels en neemt hij het koken van me over als ik in een soort trance ben, of snel nog even een stukje wil schrijven. Als het boek eenmaal af is, voelt het alsof ik een examen gehaald heb, en dan stort ik me weer volledig in het gezinsleven… tot het volgende boek, haha.”

Lezen je kinderen je boeken?
“Ik denk dat mijn oudere kinderen mijn boeken uit vage interesse weleens hebben doorgelezen, maar ze zijn niet bepaald mijn lezers. Ik ben blij dat ik die levens gescheiden kan houden. Met de kinderboeken is dat wel anders. Ik heb mijn tienerzoons gevraagd over computerspelletjes voor Niet te filmen en hen de tekst laten lezen. Mummy Fairy en de Me-serie is voortgekomen uit verhalen die ik voor mijn jongere kinderen verzon. Ze vonden het heel leuk dat de verhalen die hen werden voorgelezen, uiteindelijk ook gedrukt werden.”

Je werkt bij dezelfde uitgever zowel onder je eigen naam - Madeleine Wickham - als onder je pseudoniem Sophie Kinsella. Kun je kort vertellen hoe dat zo gekomen is?

“Ik schreef mijn romans graag als Madeleine Wickham. Ik vond die stijl heel fijn: geschreven vanuit de derde persoon, veel verschillende verhaallijnen en een vleugje humor. Maar toen ik het idee kreeg voor de eerste Shopaholic-roman, wist ik meteen dat het iets anders moest worden. Ik wilde grappige verhalen schrijven vanuit één persoon. Zo is Sophie Kinsella ontstaan. Ik had geen idee hoe groot de serie zou worden en dat mijn pseudoniem, Sophie, bekender zou worden dan mijn eigen naam.”

Je kreeg wereldwijde bekendheid door je (verfilmde) serie Shopaholic. Inmiddels worden je boeken in 60 landen uitgegeven. Ik vraag me af: is er nog iets om over te dromen? En zo ja, wat dan?

“Ik heb met een aantal grote successen veel geluk gehad in mijn carrière. Én ik heb ook het geluk gehad dat ze me niet van de ene op de andere dag overkwamen. De Shopaholic-boeken kwamen verspreid over een aantal jaren uit, de film volgde pas tien jaar nadat ik het eerste boek af had. In én vanaf die tijd heb ik geleerd dat je nooit op je lauweren kunt rusten. Ik ben ervan overtuigd dat ik nooit uitgeleerd ben in mijn vak. Daarom lees ik boeken over structuur en plan zorgvuldig wanneer ik welk boek schrijf. Maar het belangrijkste vind ik dat ik mijn boeken grappig maak. Ik ben het gelukkigst als mensen zeggen dat ze gelachen hebben tijdens het lezen.”

Is het ondanks dit succes elke keer weer spannend hoe een nieuw boek ‘het doet’?

“Het moment waarop ik een boek zie als het af is, is echt magisch. Het geeft een enorme kick om de cover te zien en te denken: wow, dit is echt! En publicatie is altijd leuk, vooral omdat ik dan in contact kom met mijn lezers. Als zij me vertellen dat ze hebben gelachen tijdens het lezen, ben ik volmaakt gelukkig.”

Op 30 november is De burn-out uitgekomen. Op de achterflap lezen we over boerenkoolsmoothies, yoga en stilte. Neem je de clichés van deze generatie een beetje voor lief?

“Weet je wat het is? Ik lach graag, en ik maak graag grappen - ook over de hypes uit die hoek. Als een of andere leefstijlgoeroe zegt dat je zonder moeite tien kilo kan afvallen, geloof ik dat net zo hard als ieder ander - ook al weet ik dat het niet kan. Je weet maar nooit, haha. Misschien is de nieuwe app uit De burn-out het antwoord op deze vraag?”

Als ik goed geteld heb, is De burn-out je 31ste boek. Wat is je geheim? Of anders gezegd: wat maakt je boeken zo enorm populair?

“Ik weet het echt niet. Ik ben gewoon heel dankbaar dat veel mensen hetzelfde gevoel voor humor hebben als ik en graag het soort boek lezen dat ik graag schrijf.”

Dit is misschien net zoiets als vragen naar je favoriete kind, maar is er een boek dat extra bijzonder is? En waarom?

“Dat is inderdaad heel moeilijk! Maar als ik er één uit een brandend huis zou moeten redden, zou het het eerste Shopaholic-boek zijn, gewoon omdat dat het boek is waarin ik een nieuwe stem vond en waarin het personage van Becky Bloomwood tot leven kwam, die nu voelt als een oude en dierbare vriendin.”

Heb je al een idee voor je volgende boek? Of komt een idee wanneer het komt, en begin je dan te schrijven?

“Ik kan helaas niets specifieks vertellen, maar ik heb altijd nieuwe ideeën en ik denk dat romantische komedies inmiddels in mijn bloed zitten.”

Waarom zou iedereen De burn-out absoluut moeten lezen?

“Ik heb zelf te maken gehad met burn-out en je hoort er veel over, dus ik dacht dat veel lezers zich zouden kunnen herkennen in een burn-outverhaal. Maar omdat ik altijd naar de grappige kant van het leven kijk, heb ik dit boek geschreven als een komedie, met respect voor het feit dat burn-out een groot probleem is. Voor mij komt de beste komedie voort uit de waarheid - soms zelfs een pijnlijke waarheid - en is lachen een welkome uitlaatklep. Ook als je in een moeilijke situatie zit. Mijn heldin in het boek, Sasha, probeert op allerlei manieren uit een burn-out te komen. Dat lukt soms, maar soms ook totaal niet. Ik vond het vooral leuk om die komische scènes te schrijven. Ik hoop dat de lezers ervan genieten. Dat ze kunnen lachen en zichzelf in mijn personages kunnen herkennen.”

Foto auteur: John Swannell

Wil je contact met ons opnemen?

If you would like to be the first to know about bookish blogs, please subscribe. We promise to provided only relevant articles.