In 1951 verscheen Impressies van een simpele ziel, een bundeling columns van Annie M.G. Schmidt. De bundel werd zo'n succes dat er al snel nog twee verschenen: Nieuwe impressies en Impressies 3. Haar 'stukjes', zoals Annie ze noemde, werden vele malen herdrukt. Wim Daniëls maakte een selectie van de 'Impressies' en betoogt dat de columns na al die jaren nog even levendig en leesbaar zijn. De columns ademen onmiskenbaar de sfeer van de jaren vijftig in Nederland, maar ze zijn geschreven met...

Rond haar tachtigste verscheen Wat ik nog weet, waarin Annie M.G. Schmidt verzamelde 'wat ze nog wist' van haar Zeeuwse kinderjaren en haar jeugd. Te midden van trouwe kerkgangers groeide de kleine Anna op, die het maar niet kon laten zich een stadsmeisje te voelen, een vreemde eend in de bijt. Niemand ontsnapte aan haar scherpe observaties, die vaak meedogenloos waren, maar geregeld ook van hartelijk medeleven getuigden. In de lente van 1995 had schrijver en journalist Alex Verburg een la...

Annie M. G. Schmidt schreef in de jaren vijftig vele, meestal wekelijkse, bijdragen voor Het Parool, die we nu columns zouden noemen of cursiefjes. Het waren lichtvoetige, zeer persoonlijk gestelde stukjes die aansloten bij de actualiteit. De keuze die Annie Schmidt voor deze bundeling heeft gemaakt, geeft een prachtig beeld van de eerste helft van de jaren vijftig ze lopen van september 1950 tot en met december 1955 nostalgie verwekkend voor ouderen en vaak verrassend voor de jongere gene...

Marcel van Roosmalen over zijn dementerende moeder in het verpleegtehuis ten tijde van de coronapandemie – ontroerend eerlijk, droogkomisch en actueelWanneer de moeder van Marcel van Roosmalen na een val niet terug kan keren naar het ouderlijk huis, en onderdak vindt in een verpleegtehuis in Velp, lijkt een rustige periode voor haar en haar kinderen aan te breken. Totdat in maart 2020 de coronapandemie om zich heen grijpt. Het verpleegtehuis wordt ontruimd vanwege de vele positief ...

Annie M.G. Schmidt kent iedereen van de boeken die ze schreef voor kinderen. Maar hoe dacht deze eigenwijze dame over kinderen? Inderdaad: eigenwijs. In al haar versjes over kinderen echoot haar beroemde dichtregel 'en als ik kwaad ben zeg ik bil!'. Ook in de vele columns die ze over hen schreef is weinig zoetsappigheid te bespeuren en weinig volwassen vertedering. Wel: een kritische kijk op ouders die in hun kroost louter wonderkindertjes zien, een vrolijke blik op de eigenzinnigheid en d...

Annie M.G. Schmidt kent iedereen van de boeken die ze schreef voor kinderen. Maar hoe dacht deze eigenwijze dame over kinderen? Inderdaad: eigenwijs. In al haar versjes over kinderen echoot haar beroemde dichtregel 'en als ik kwaad ben zeg ik bil!'. Ook in de vele columns die ze over hen schreef is weinig zoetsappigheid te bespeuren en weinig volwassen vertedering. Wel: een kritische kijk op ouders die in hun kroost louter wonderkindertjes zien, een vrolijke blik op de eigenzinnigheid en d...

`Je hebt wel eens in een café, dat je denkt: wat zit dáár nou? En dan ben je het zelf in een spiegel... Dit boekje is voor degenen die zon situatie onmiddellijk herkennen. Die denken: dat heb ik zeker alleen. Dit boekje is alleen voor dames!

Annie M.G. Schmidt heeft met haar cursiefjes, kinderboeken, cabaretliedjes, `De familie Doorsnee , `Pension Hommeles , `Heerlijk duurt het langst en `Ja zuster, nee zuster een lezend, luisterend en kijkend publiek van honderdduizenden mensen in geheel Nederland gewonnen. Annie M.G. Schmidt behandelt met haar spits geformuleerde ironie allerlei zaken, die onder dames veelal op dierbare toon worden besproken. In een bundel als Troost voor dames vult het gehele damesbestaantje een fikse noten...