‘Zo trots als jij op mij was, zo trots kan ik op mezelf toch nooit zijn? Dat is toch onmogelijk. Maar misschien wordt het tijd dat ik wat trotser op mezelf word. Dat ik het stokje van je overneem.’ Op dat moment valt er een witte roos naast de kist. Ma vindt het een goed idee.In een jaar tijd verliest Mark Verhees zowel zijn moeder als zijn vader. In plaats van ten onder te gaan aan het verdriet van de dood, gaat hij op onderzoek uit in het leven...Hij ontdekt hoe je verdri...