Tot zijn grote verwondering ontdekt Erwin Mortier op een dag dat een verre voorvader van hem, ene Jozef Tessely, in 1864 secretaris was van een van de eerste literaire verenigingen in Vlaanderen. Generaties later liep een andere Tessely, Mortiers grootvader, met de arm in de Hitlergroet geheven voorbij de Brusselse Beurs, voor datzelfde Vlaanderen. Dit familieverleden zet Mortier aan tot een reis naar de bronnen van zijn schrijverschap, in licht en schaduw. Hij beziet met mededogen de vroe...

Marcel is het veelgeprezen debuut van Erwin Mortier over een Vlaamse plattelandsjongen die opgroeit in een familie vol geheimzinnige verhalen en duistere gewoontes. Langzaam ontdekt hij het geheim en de schande die sinds de oorlog aan de familie kleeft. In het middelpunt van het verhaal staat een klein jongetje, dat door zijn grootouders wordt opgevoed, ergens op het Vlaamse platteland. Tegelijk draait het verhaal om Marcel, die enkele decennia eerder aan het Duitse Oostfront is gesneuveld...

Een stokoude vrouw die de dood voelt naderen blikt terug op haar kinderjaren, de liefdes die ze heeft gekend, haar huwelijk en de jaren van de Eerste Wereldoorlog die ze met haar moeder en haar broer in Frankrijk doorbracht. Gaandeweg ontstaat een intiem panorama van België, haar onduidelijke vaderland. Aan geen van de gebeurtenissen wil ze meer nadruk geven dan aan andere. Ze hunkert slechts naar een oneindig lange zin, `die al wat er is in zich opneemt, zoals een hofdame uit de pruikenti...

Anton is het enige kind in een gezin dat woont in een huis aan de dijk; zijn kinderjaren zijn vervuld van de intimiteit van vader en moeder, tantes en ooms. In die geborgenheid breekt plotseling een neef uit een problematisch gezin in, en Anton wordt tegelijk gefascineerd en afgestoten door deze Roland. Door de jaren heen verinnigt en verhardt de verhouding tussen de twee jongens zich, als in een golfbeweging. Een andere verhouding, die tussen Anton en zijn medescholier Willem, is een plei...

Erwin Mortier reisde in het voorjaar van 2010 voor het eerst naar de voormalige Belgische kolonie Congo, in het kielzog van Jef Geeraerts (1930), die er zeven jaar woonde en als enige Vlaamse auteur over het koloniale verleden van zijn land heeft geschreven. Erwin Mortier ging met hem mee om de confrontatie met het Vlaams verleden ook door jonge ogen te kunnen zien. Ze reisden naar de evenaarsregio, waar Geeraerts gewestbeheerder was, de streek waar zich ook Joseph Conrads Heart of Darknes...

'Ik heb in de liefde steevast de kleine kortsluitingen geëerd, de momenten waarop de lippen elkaar eerst niet weten te vinden, en dan wel, en dan weer niet, en toch weer wel, en ik weet zeker, ik weet heel zeker, mijn lieve vriend, dat in al dat bevingeren en omhelzen en zich verstrengelen tussen ons beiden iets werkelijkheid heeft mogen worden dat nergens anders tot bestaan had kunnen komen omdat jij het was, omdat ik het was.' Edgard Demont keert gewond en gehavend uit de Eerste Wereldoo...

Van een melancholische klokkenmaker tot transcendente tuinkabouters en de eerste zwarte paus – in Glorie en Heerlijkheid trekt Erwin Mortier alle registers open om te tonen wat het korte verhaal voor hem is: een literaire speeltuin die hij bezoekt tijdens het schrijven aan ander werk, een laboratorium waarin alles mogelijk is en niets te gek. Het onversneden vertelplezier, het spel met de taal, de buitelingen der gedachten – het spat van het papier af. Glorie en Heerlijkheid

In De onbevlekte keert Marcel terug naar huis in een laatste poging het verzwegen verleden te doorbreken en uit te vinden waarom hij de naam draagt van zijn aan het oostfront gestorven grootoom. Mortiers vervolg op zijn veelgeprezen en prijswinnende debuutroman Marcel is andermaal een donker familieverhaal, waarin de Vlaamse klei nietsontziend wordt omgewoeld om het duistere verleden aan het licht te brengen. Dit doet Mortier op weergaloze wijze, in zijn verfijnde, suggestieve sti...

'Er is niets dat blijft, behalve woorden waarmee Joris de wereld van zijn jeugd in beelden vat. Kijkend door de raampjes van een trein ziet hij zijn dorp "dat in de blauwe avond zijn daken als lammeren tegen het kerkschip samendreef. De hoge hemel daarboven, die wankel op de torenspits balanceerde." Zo'n beschrijving is voor de eeuwigheid, zoals de meeste scènes die Mortier oproept. Vrijwel alle zinnen in Sluitertijd zijn van dezelfde schoonheid en beeldenrijkdom die we kennen uit...

'De dood moet zichtbaar worden, gezien en verhaalbaar. De dood is van iedereen.' Dit schrijft Erwin Mortier aan de recent overleden schrijver Jef Geeraerts en diens vrouw Eleonore. In tien brieven spreekt hij tot ze. In mijmerende zinnen vertelt hij over hun sterven en over de betekenis van dit verlies. 'Rouw komt neer op herschikken... leven is dood geworden, en de dood moet op een imaginair vlak weer leven worden.' Dat is wat er gebeurt: al schrijvend verschijnen zijn vrienden op papier,...

In het huis van zijn grootouders, waar de kunst van het zwijgen tot bloei werd gebracht, heeft Erwin Mortier geleerd dat de taal ook een zwerm is, een sprinkhanenplaag, een rattenepidemie. In Wat voorbij is begint pas brengt Mortier een aantal opmerkelijke beschouwingen bijeen die allemaal gaan over taal en schrijven. Hij schrijft dat het woord ons ook aanknaagt, en vooral: dat een mens moet spreken, dat we gedoemd zijn ons uit te drukken, ja dat zelfs zwijgen spreekt en zich niet laat kne...

In deze novelle beschrijft Erwin Mortier zeven dagen in het leven van een jongen van vijf, wiens overgrootvader stervende is. De zomerse hitte in en rond zijn geboortehuis roepen herinneringen op aan zijn eigen ziekte, het jaar voordien, en aan de gesprekken van de volwassenen die hij, lam van de koorts, vanaf zijn ziekbed beluisterd heeft, dat 'tropische feest, broeiend in zijn binnenste'. Tegelijk is hij gebiologeerd door wat zich afspeelt rond zijn overgrootvader, in het koele, donkere ...