Mike Boddé en Thomas van Luyn maken theaterprogramma 's die zó absurd zijn, dat de enige samenhang die er in te ontdekken is, het absurdisme zelf is. De twee blinken uit in rare samenspraken, maffe liedjes, deraillerende sketches en doen ook in muzikaliteit niet voor elkaar onder. Zodoende kan een even politiek incorrect als hilarisch nummer gevolgd worden door (opeens) een teder liedje en kan een exploderend quatre-mains de prelude van de finale blijken te zijn. Die dan nog komen moet. In...