Bloeit de belangstelling voor de geschiedenis weer op? Integendeel, betoogt Marita Mathijsen in De afwezigheid van het verleden. De discussie over de canon en het pleidooi voor een nationaal geschiedenismuseum zouden kunnen wijzen op hernieuwde interesse. Ze constateert dat dit maar valse schijn is. Onze eigen geschiedenis laat ons Siberisch, hetzelfde geldt voor die van ons landschap en onze gebouwen. De overheid kijkt met een onverschillig mombakkes toe hoe historische straten veranderen...

Voor een verbijsterd publiek begon Marita Mathijsen haar Huizinga-lezing in de deftige Leidse Pieterskerk met de zin: 'Ik heb een oud hondje. Binkie. Hij is blind.' Om daarna haarscherp de blindheid van haar hondje te gebruiken om de noodzaak van het verleden te demonstreren. In haar befaamde Jan Hanlo-lezing over gebrek aan stijl stelde ze voor om Connie Palmen en Nelleke Noordervliet in tweeën te knippen en de essayschrijver en romanschrijver apart aan te bieden op Marktplaats, om te zie...

Het is de stad van de bruine cafés van Carmiggelt, de ‘jongedames’ van Betje Wolff en Aagje Deken en de provo’s van Harry Mulisch. De stad waar Hanny Michaelis de oorlog beleefde, waar Lale Gül opgroeide en waar Remco Campert het vurrukkulluk had. De stad van legendarische romanpersonages als Woutertje Pieterse, Anton Wachter en Ciske de Rat. In Amsterdam in bijna 80 boeken beschrijven Nederlands geliefdste verhalenvertellers Amsterdam aan de hand van zijn mooiste, belangrijkste en leukste...