In een universiteitsstad heeft een groepje oud-studenten zichzelf overleefd. De aansluiting met het normale maatschappelijke leven is verloren gegaan. Hoe het leven een zinvolle invulling te geven?

Schuldbekentenis Ik had de vliegen de open deur uitgejaagd (er kwamen er meer binnen) Ik had de poort opengezet van het industriële kalkoenenhok (ontelbare ogen bang voor de zonnegloed voor de wolf voor passerende auto's) ....

Het dorp lag wat godverloren aan de voet van de heuvel, die door zijn ruigheid nooit tot bestijgen had genood. Ook al omdat aan de top ooit de Kojaren waren verschenen. Zij hadden de geschiedenis onuitwisbaar bepaald.

Zou het kunnen dat het aardse zich spiegelt in het hemelse? Zouden de sterren of althans de wolken een eigen boodschap tot ons in zich dragen? Dit is een levenstocht onder een wisselende wolkenhemel. Lees mij.

De winter is op komst; de zomer is nog niet vergeten. De grens tussen leven en dood is soms wazig. Ook die tussen goed en kwaad. Grote en kleine misdadigheid teisteren de stad. Beslissingen, soms ondoordacht en willekeurig, besturen het leven. Hoe blijf je met jezelf in het reine? Daarin zoekt Dansaert als een eigenzinnig rechercheur zijn eigen weg.

Frans Xavers odyssee door tijd en ruimte. Keuzes. Verantwoordelijkheid. Verraad. Een historisch-chemisch proces in de erlenmeyer van ethiek en wetenschap.

Een stijgende zeespiegel. Mensen in verwarring. Is er een toekomst? Waaraan klampen we ons vast? Hoe voeren we een authentiek leven? Ik heb een vriend met een hond. Dan loopt de hond weg ...

MomentenGeluiden die iemand hoordeBloemen opzij van de weg Een steentje op het watervlak?Een wandelaar die achteromkijktEen leven in de tijd