Ze is stil wanneer ik haar vind... maar de angst in haar ogen vertelt me alles.Ik ontdek haar aan de rand van mijn territorium — onder de modder, trillend, terwijl ze elke schaduw in de gaten houdt alsof die elk moment kan toeslaan.Briar spreekt niet, vraagt niet om hulp, en vertrouwt de hand die ik haar toesteek niet. Maar ze volgt me toch, omdat ze uitgeput en opgejaagd is, en ik de enige toevlucht ben die ze heeft.Terug in mijn blokhut zie ik de ...

Ze vluchtte van het ene monster... recht in de armen van een ander.Ik vind haar ondersteboven bungelend in mijn strik — doodsbang, bloot, met haar rondingen volledig in het zicht, en al van mij voordat ze de grond raakt.Aurora denkt dat de dronken klootzak die ze bloedend op de vloer achterliet haar ergste nachtmerrie is. Ze heeft geen idee dat ze zojuist prooi is geworden van een veel gevaarlijker roofdier.Ik.Ik leef volgens een code die in...

Twee broers. Eén vrouw. Nul kans dat ze onopgeëist vertrekt.We zijn pleegbroers — twee wilde jongens die al vroeg leerden dat we alleen elkaar kunnen vertrouwen. We bloeden samen, vechten samen, en zweren dat de wereld nooit meer afpakt wat van ons is.Dan strompelt Mercy uit het donker, half dood en zwanger van het kind van een andere man. Onze Vuurvlieg. Het meisje dat we beschermden toen we nog kinderen waren. De vrouw over wie we nooit zijn opgehouden te...

Ze liet haar muziek keihard klinken in mijn heilige stilte, een bosbrand in mijn wereld van as.Ik vond haar in de logeerhut — uitdagend, verblindend, en doordrenkt van godslastering. Rowan is alles waar ik gezworen had weerstand aan te bieden: luid, briljant, en volkomen schaamteloos. Ze ziet de man achter het gevallen boordje en durft hem te verleiden.Maar ik ken de waarheid. Mijn ziel is gemaakt voor boetedoening, niet voor passie. Ik ben een ruïne, gebou...

Het vuur eiste haar niet op… dus deed de berg dat wel.Ik vind haar vastzittend in de modder van de beek, half verdronken, vol venijnige opmerkingen, terwijl ze probeert de littekens op haar armen en borst te verbergen.Eén blik en er knapt iets wilds los vanbinnen. Ik trek haar eruit, draag haar de bergkam op, en besluit op dat moment: deze vrouw verlaat mijn berg niet. Nooit.Zij denkt dat ze kapot is. Ik zie een meesterwerk dat het vuur niet heeft k...

Ze struikelde mijn bos in, een zonnestraal in mijn wereld van schaduwen.Ik trok haar van de bosbodem — gekneusd, gebroken, en bazelend over varens. Tandy is alles wat ik niet verdien: helder, briljant, en pijnlijk zacht. Ze ziet de man achter de littekens en weigert bang te zijn.Maar ik ken de waarheid. Mijn handen zijn gemaakt voor bloed, niet om iets zo puurs vast te houden. Ik ben een monster, gebeeldhouwd uit geweld en stilte. Ik probeerde haar weg te d...