'Mükremin Akyil, 1942-2020. Ik sta aan het graf van de papa van mijn papa, mijn teergeliefde opa. De man bij wie ik altijd terechtkon, de man die me de basis bijbracht van het geloof, de man die me leerde om te gaan met het leven en met de vreugde en het verdriet dat erbij hoort, die me leerde te vallen en weer op te staan, die dichtte, grapte en zong, de man die ik vanaf nu mijn leven lang zal missen en gedenken.Hij verliet zijn geboortedorp in het Turkse binnenla...