Paradise Lost is het grootste, beste en beroemdste gedicht van John Milton. Toen hij dit in 'blank verse' (rijmloze verzen) geschreven epos maakte, was hij al enige tijd blind; hij dicteerde het aan zijn dochter. Een deel van de in de hele wereldliteratuur onovertroffen klankschoonheid van het epos is misschien daaraan toe te schrijven. In het negende boek van Het paradijs verloren schrijft Milton: Mijn aard neigt er niet toe verslag te doen Van oorlog, tot dusver het enige thema Voor held...

In Het verloren paradijs geeft John Milton een diep menselijke versie van het verhaal van de zondeval in de vorm van een lang episch gedicht. Een charismatische Lucifer verleidt een kwetsbare Adam en Eva in de vorm van een slang en zo wordt de mens uit het paradijs verdreven. In Miltons versie van dit klassieke verhaal krijgt vooral de rol van gehoorzaamheid en autoriteit de aandacht.