TexEr komt in sneltreinvaart een orkaan aan wanneer ik een gestrande motorrijder zie. Klein. Doornat. Doodsbenauwd. Alsof de weg voor hem eindelijk is opgehouden en hij nergens meer heen kan.Het eerste wat me aan hem opvalt zijn zijn ogen, de kleur van de Golf voor een storm.Hij wil niet praten. Hij wil me niet aankijken. Hij houdt alleen mijn handen in de gaten alsof ze hem pijn zouden kunnen doen. Als ik te snel beweeg, deinst hij achteruit. Dat v...

IVANZeven jaar heb ik gezocht naar de jongen die me leerde hoe ik moest overleven. Jay en ik waren pleegbroers in hetzelfde huis, waar we schuilden voor een mishandelende alcoholist die angst tot een dagelijkse regel maakte. Hij leerde me wanneer ik stil moest zijn, wanneer ik moest verdwijnen, wanneer ik moest rennen.'s Nachts verstopten we ons in de schuur en leerden feiten uit het hoofd over elkaar—namen, verjaardagen, littekens—omdat we wisten dat we elk moment...