Resultaten weergeven voor "kees van kooten"

ZIEN TE BEKIJKEN staren laat je ogen haken aan vastgevroren dobbers. staren is verzaken, de tussenruimte overslaan en kijkend in het krijt staan. staren is voor tobbers. met de jaren groeit het staren. blijf die blik ontkluisteren en de smaak herijken. ruil horen voor beluisteren en toezien voor bekijken. to be of niet te be. bekomen of ontwijken.

Nog niet zo lang geleden zei Kees van Kooten in een interview: 'Een biografie is niet meer nodig, ik heb alles zelf verteld. Ik ga de rest van mijn leven veel liever lezen dan schrijven.' Ter gelegenheid van de bloemlezing De tachtigjarige vrede las hij voor het eerst sinds tijden weer zijn eigen verhalen. Ze brachten hem niet alleen terug naar het verloop van zijn lange leven, maar eveneens werd hij de lezer van zijn eigen hilarische fantasie. De verhalen uit Hedonia, Zwemmen met droog ha...

Als iemand de kunst verstaat van het ontregelen door middel van taal is het Kees van Kooten. De kunst om de dingen anders te zien dan ze zijn, anders te zeggen dan ze betekenen, om zichzelf en de wereld anders waar te nemen en nieuwe duiding te geven. Kees van Kooten stelde een bloemlezing samen uit zijn talloze verhalen onder de titel Zegt een man in zo'n geval. Het is een titel die aanzet om zijn werk opnieuw te bezien, omdat zoveel verschillende verhalen hieronder te vangen zijn. Of het...

Vanaf zijn eerste Treitertrends (1969) heeft Kees van Kooten voornamelijk geschreven over alle lachwekkende ontwikkelingen binnen onze Nederlandse samenleving. Deze indrukwekkende reeks satirische en parodistische observaties (de modermismen) onderbrak hij op gezette tijden voor het schrijven van autobiografische verhalen waarin hij zichzelf humorvol maar genadeloos tegen het licht hield. Deze persoonlijke levenslijn loopt van Koot graaft zich autobio (1979), via Veertig (1982) en Hedonia ...

De schrijver van het verhaal krijgt voor zijn veertigste verjaardag een cadeau van zijn vrouw: hij mag twee weken in zijn eentje naar Frankrijk om rustig een boek te schrijven.

Na het succes van de bundel Tijdelijk nieuw, waarin de schrijver zijn ergernissen ten aanzien van de vluchtige trends van tegenwoordig formuleerde, verschijnt nu Tijdloos ouderwets, Van Kooten verwoordt hierin zijn gevoelens van gemis met betrekking tot al het kostbare dat verdween. Het zijn diepergravende, langere stukken, waarvan er enkele in het succestijdschrift Hollands Diep verdwenen. Zoals altijd balanceert de schrijver virtuoos op de grens van ernst en humor, en kan de lezer zijn h...

DE BESTE VERHALEN VAN DE NATUURLEUKSTE SCHRIJVER VAN NEDERLAND

Kees van Kooten - Hedonia

'Ik wou dat ik eens twee weken achter elkaar ongestoord kon schrijven! riep ik op 9 augustus vanonderuit de aanrechtruimte in ons nieuwe keukengebeuren naar mijn vrouw omhoog. `Wat moet je dan schrijven? vroeg ze, kokend water op het koffiefilter gietend. `Twee weken maar! riep ik, terwijl ik met een hamer, waaromheen een washandje, de verstopte zwanenhals probeerde te ontproppen, `twee weken zonder al dit gezeur aan mijn kop! De volgende morgen werd ik, in een bed vol kussen, wakker als V...

Wie het in Nederland goed heeft, kan het pijnlijk verkeerd hebben wanneer hij elders goed wil doen; zonder dat hij weet wat hij eigenlijk fout deed.

Kees van Kooten - Koot droomt zich af

Zes - schijnbaar - autobiografische verhalen en een drietal gedichten. Superieur verteld en onbedaarlijk geestig. Zeven sloten is een typische Van Kooten: weemoedig en uitermate herkenbaar.